Poznaj nową Zupę Cupster!

Wysyłamy na cały świat Dowiedz się więcej

Dlaczego woda po gotowaniu makaronu bezglutenowego mętnieje (i jak uzyskać odpowiednią konsystencję)

Why gluten-free pasta water turns cloudy (and how to get a clean bite)

Znasz ten garnek. Woda robi się biała w ciągu dwóch minut, czapa piany wspina się ku brzegowi, a gdy odcedzasz makaron, połowa świderków zlepia się w jeden kłąb. A potem ktoś mówi ci, że tak już jest z makaronem bezglutenowym.

Wcale nie. Chodzi o skrobię, temperaturę i czas, a nad tym wszystkim masz kontrolę.

Co tak naprawdę wydostaje się z makaronu

Makaron pszenny ma siatkę glutenową, która utrwala się podczas suszenia. Można o niej myśleć jak o siatce utrzymującej ziarenka skrobi na miejscu. Gdy temperatura wody przekroczy około 60°C, ziarenka pęcznieją i żelują, ale siatka białkowa sprawia, że większość z nich pozostaje na swoim miejscu.

Makaron kukurydziany i ryżowy nie ma takiej siateczki. Jego struktura zależy od samej skrobi oraz sposobu wytłaczania i suszenia. Skrobia kukurydziana zaczyna żelować w temperaturze około 62–74°C, a ryżowa w nieco wyższej. Gdy ziarenka skrobi napęcznieją, mniej je spaja. Część z nich po prostu trafia do wody.

Naukowcy zajmujący się zbożami mają na to zjawisko nazwę: straty podczas gotowania, czyli sucha masa, którą makaron oddaje do wody w garnku. W dobrej jakości makaronie z semoliny zwykle nie przekraczają one kilku procent, najwyżej około 8 procent jego masy. W przypadku produktów bezglutenowych są zazwyczaj większe. To właśnie ta różnica powoduje mętnienie wody. Odpowiada też za pianę, bo zawieszona w wodzie skrobia świetnie stabilizuje pęcherzyki. Dlatego podczas gwałtownego wrzenia powstaje biała czapa piany, która rośnie, zamiast pękać.

Woda, temperatura i moment solenia

Użyj więcej wody, niż wydaje się rozsądne. Cztery litry na 400 g to nie przesada. To stężenie skrobi sprawia, że woda staje się lepka, więc rozcieńczenie załatwia połowę sprawy, zanim jeszcze zrobisz cokolwiek sprytnego.

Posól wodę, gdy zacznie mocno wrzeć, ale zanim wrzucisz makaron. Są ku temu dwa powody. Sól dobrze rozpuszcza się w czystej wodzie, a kryształki wsypane do garnka, w którym woda jest już skrobiowa i pieni się, stają się ośrodkami nukleacji: pęcherzyki mają na czym powstawać, a woda nagle kipi i wylewa się przez brzeg. Jeśli posolisz wodę wcześniej, do tego nie dojdzie.

Gdy makaron będzie już w garnku, a woda ponownie zacznie wrzeć, zmniejsz ogień, by utrzymać intensywne, ale łagodne wrzenie. Gwałtowne wrzenie obija kawałki o siebie i ściera ich powierzchnię, przez co uwalnia się więcej skrobi, a to z kolei powoduje powstawanie większej ilości piany. Nie przykrywaj garnka albo zostaw pokrywkę lekko uchyloną.

Pomiń olej. Utrzymuje się na powierzchni, nie zapobiega sklejaniu, a potem pokrywa odcedzony makaron, przez co sos po nim spływa.

Na początku energicznie mieszaj, a potem zostaw makaron w spokoju

Pierwsze 60–90 sekund to czas, gdy powierzchnia jest najbardziej lepka, a kawałki się sklejają. W tym czasie porządnie mieszaj, zgarniając makaron z dna garnka. Potem przestań. Ciągłe mieszanie tylko zdziera skrobię z powierzchni i niczemu nie służy.

Jeśli piana nadal wygląda, jakby wygrywała, połóż drewnianą łyżkę na garnku. Bąbelki uderzają w suche drewno i pękają. Stary trik, ale nadal działa.

Płukać czy nie. To zależy, do czego makaron ma trafić

Jeśli makaron ma od razu trafić do gorącego sosu: nie płucz go. Odcedź i natychmiast przełóż do ciepłej patelni, a do rozrzedzenia sosu użyj wody po gotowaniu, ale dodawaj ją po jednej łyżce. Jest bardziej skoncentrowana niż woda po gotowaniu makaronu pszennego i jeśli wlejesz jej za dużo naraz, sos zrobi się kleisty.

Jeśli makaron ma trafić do zimnej sałatki, dania z patelni typu stir-fry lub czegokolwiek, co będzie stało przez dziesięć minut: krótko przepłucz go ciepłą wodą. Właśnie tu zasady dotyczące makaronu bezglutenowego odbiegają od włoskiego kodeksu. Płukanie zatrzymuje gotowanie i usuwa luźną skrobię z powierzchni, która skleja świderki, gdy stygną.

Tak czy inaczej, zacznij próbować makaron na minutę przed czasem podanym na opakowaniu. Bezglutenowy makaron nadal mięknie po zdjęciu z ognia.

Fusilli to kształt, który wystawia to wszystko na próbę

Świderki mają większą powierzchnię niż niemal jakikolwiek inny makaron na półce i zazębiają się ze sobą. Nasz Economike bezglutenowy makaron fusilli kukurydziano-ryżowy 400 g jest zrobiony z kukurydzy i ryżu, więc wszystko, co napisano powyżej, dotyczy go bezpośrednio: duży garnek, sól przed makaronem, energiczne mieszanie przez pierwszą minutę, a potem delikatne gotowanie na małym ogniu.

Zrób tak, a woda i tak zmętnieje. I powinna. Różnica polega na tym, że makaron będzie miał sprężystą konsystencję, a nie będzie się kleił.

Miklos

Miklos

Założyciel i dyrektor generalny, Mill & Folks

podpis

zostaw komentarz

Uwaga: komentarze muszą zostać zatwierdzone przed publikacją.